ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΜΟΥ ΕΓΩ….

Σκούριασε πια, άχρηστο είναι, γιατί δεν το πετάς;

Δεν πετάνε τη ζωή τους, όχι έτσι, όχι τόσο απλά.

Αυτό που βλέπεις εσύ για σκουριασμένο, κάποτε λαμποκοπούσε,

περνούσε και στο διάβα του όλοι το θαύμαζαν, το ζήλευαν.

Ναι, κάποτε, τώρα όμως δες το. Μυρίζει μούχλα!

Έτσι συμβαίνει πάντα, όταν οι αναμνήσεις δεν εκτιμώνται αμοιβαία, μουχλιάζουν.

Τι εκτιμήσεις και πράσινα άλογα μου τσαμπουνάς, δες το.

Δεν ξέρεις από πού να το πιάσεις.

Η σκουριά αφήνει λεκέδες στα χέρια!

Κάποτε το άγγιζες όμως κι η καρδιά σου όλη πλημμύριζε ευτυχία..

Κάποτε η αφή του ήταν απαλή και μοσχομύριζε αγάπη κι έρωτα.

Κάποτε με έμαθε να αγαπώ, να μιλώ,

να τολμώ,

να γελάω,

να πονάω,

να κλαίω…

είναι εγώ αυτό που βλέπεις.

Το παλιό μου εγώ κι όσο σκουριασμένο κι αν το βλέπεις

είναι οι αναμνήσεις μου, είναι το παρελθόν μου,

σκουριασμένο γιατί δε χαίρει του σεβασμού που έπρεπε,

αλλά υπαρκτό.

Είναι το κλειδί για την κλειδαμπαρωμένη μου ψυχή,

εκείνη που άφησα εγώ να μουχλιάσει,

εκείνη που επέλεξα εγώ να σκουριάσει.

Και το έκανα συνειδητά ξέρεις.

Για να μου θυμίζει το παρελθόν,

αλλά να μην θέλω να επιστρέψω σ’ εκείνο,

γιατί πολύ απλά, όπως είπες κι εσύ:

Όταν σου ζητώ να με ακούσεις
κι εσύ αρχίζεις να δίνεις συμβουλές,
δεν έχεις κάνει αυτό που σου ζήτησα.

Όταν σου ζητώ να με ακούσεις
κι εσύ με ρωτάς γιατί, ή μου λες ότι δεν θα έπρεπε να αισθάνομαι έτσι,
ποδοπατάς τα συναισθήματά μου.

Όταν σου ζητώ να με ακούσεις
κι εσύ αισθάνεσαι ότι πρέπει να κάνεις κάτι για να λύσεις το πρόβλημά μου, με απογοητεύεις,
όσο παράξενο κι αν σου φαίνεται.

Άκουσέ!το μόνο που σου ζήτησα ήταν ν ακούσεις.
Μπορώ να τα καταφέρω και μόνος μου!Δεν είμαι ανίκανος.
Ίσως αποθαρρυμένος και διστακτικός, άλλα όχι ανίκανος.

Όταν κάνεις κάτι για μένα που μπορώ και πρέπει να το κάνω μόνος μου,
συμβάλεις  στο φόβο και στην αδυναμία μου.
Όμως όταν αποδέχεσαι ως απλό γεγονός ότι νιώθω αυτό που νιώθω,
όσο παράλογο κι αν σου φαίνεται, τότε δεν χρειάζεται να σε πείσω.

Μπορώ να επικεντρωθώ στην προσπάθεια να κατανοήσω
τι κρύβεται πίσω από αυτό το παράλογο συναίσθημά μου.
Και όταν αυτό γίνει σαφές, οι απαντήσεις είναι εμφανείς και δε χρειάζομαι συμβουλές.

Τα παράλογα συναισθήματα αποκτούν νόημα όταν κατανοούμε τι κρύβεται πίσω τους.
Γι αυτό σε παρακαλώ, απλά άκουσέ με. Και αν θέλεις να μιλήσεις, περίμενε τη σειρά σου και θα σ ακούσω…..                                                                                ΑΝΩΝΥΜΟΣ