ΤΟ ΔΩΡΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Ερχόμαστε στον κόσμο και η ζωή μάς παραδίδεται σαν ένα μεγάλο, μυστηριώδες δώρο. Ένα κουτί δεμένο με κορδέλες, που κανείς δεν μας εξηγεί τι περιέχει.

Κάποιοι φοβούνται ακόμη και να λύσουν τον κόμπο. Άλλοι ανοίγουν το κουτί περιμένοντας να βρουν μέσα μόνο χαρά, ομορφιά και θαύματα. Κι όταν συναντούν τον πόνο, τη μοναξιά, την αβεβαιότητα και την απώλεια, νιώθουν πως κάποιος έκανε λάθος στο περιεχόμενο.

Όμως η ζωή δεν μας προσφέρεται σε επιλεγμένα κομμάτια. Έρχεται ολόκληρη.

Μέσα στο κουτί υπάρχει ένα μικρό πακέτο που λέγεται πόνος. Δεν το διάλεξα, αλλά είναι δικό μου. Μπορώ να το αφήσω κλειστό, να προσποιηθώ ότι δεν υπάρχει ή να το πλησιάσω και να γνωρίσω τι περιέχει.

Υπάρχει κι ένα άλλο που λέγεται μοναξιά. Αν το ανοίξω και αντέξω να καθίσω λίγο κοντά της, τότε ίσως μπορέσω να αναγνωρίσω κάτι από τη μοναξιά του άλλου. Δεν θα μπορώ να την εξαφανίσω· θα μπορώ όμως να καθίσω δίπλα του και να κρατήσω το χέρι του, χωρίς να βιαστώ να το αφήσω.

Στο ίδιο κουτί υπάρχουν η αγωνία, ο φόβος και η σύγχυση. Υπάρχουν, όμως, και η ελπίδα, η τρυφερότητα, η χαρά και εκείνες οι στιγμές πληρότητας που δεν μπορούν να γεννηθούν με διαταγή. Τις ανακαλύπτουμε καθώς τολμάμε να ζήσουμε — όχι μόνο όσα μας ευχαριστούν, αλλά και όσα μας αλλάζουν.

Δεν μεταμορφώνεται κάθε πόνος σε χαρά ούτε κάθε απελπισία σε ελπίδα. Ορισμένες εμπειρίες αφήνουν σημάδια. Μπορούμε, όμως, να τους δώσουμε χώρο, νόημα και μια θέση μέσα στην ιστορία μας, ώστε να μη χρειάζεται να γίνουν ολόκληρη η ιστορία μας.

Θέλω να γνωρίσω όσα κρύβει το κουτί. Όχι επειδή όλα είναι όμορφα, αλλά επειδή όλα αποτελούν μέρος της ζωής μου. Κι εγώ δεν θέλω να χάσω τη ζωή περιμένοντας να μου δοθεί μια διαφορετική.

Η ζωή είναι το δώρο που μας προσφέρεται.
Ο τρόπος με τον οποίο τη συναντάμε είναι η δική μας απάντηση.

Ελεύθερη διασκευή, εμπνευσμένη από το έργο του Λέο Μπουσκάλια.