Τα συσσωρευμένα, καταπιεσμένα συναισθήματα γίνονται ένα φίλτρο μεταξύ του εαυτού μας και του έξω κόσμου. Κάθε τι που εισέρχεται και εξέρχεται από τον συναισθηματικό μας κόσμο πρέπει να περάσει απ αυτό το φίλτρο.

Ένα φίλτρο θυμού μπορεί να δώσει στον έξω κόσμο χρώμα εχθρικό και ψυχρό. Εφόσον το φίλτρο αυτό μετατρέπει τα εισερχόμενα μηνύματα σε εχθρικά, συχνά ανταποκρινόμαστε σ αυτά με αμυντικό και καχύποπτο τρόπο. Φοβόμαστε να επιτρέψουμε στους άλλους να ξέρουν τι νιώθουμε ή ποιοί πραγματικά είμαστε, νομίζοντας οτι θα το εκμεταλλευτούν σε βάρος μας.

Το ίδιο φίλτρο παραμορφώνει και τα μηνύματα που βγαίνουν από μέσα μας. Μπορεί να θέλουμε να υποστηρίξουμε τους άλλους, να τους δείξουμε την αγάπη μας και να τους ενθαρρύνουμε,, αλλά οι προσπάθειές μας να το επιτύχουμε δεν γίνονται αντιληπτές, λόγω του φίλτρου του θυμού. Ο άντρας που λέει στη σύζυγό του: “Φυσικά σ αγαπώ,που να πάρει! Τι συμβαίνει λοιπόν; ” μπορεί να θέλει να της εκφράσει την αγάπη του αλλά αυτή δέχεται το αληθινό του μήνυμα:το θυμό του. Αν μπορούσε να μάθει να αντιμετωπίζει το θυμό του σωστά, η έκφραση της αγάπης του θα ήταν καθαρή και σαφής και όχι παραμορφωμένη από το συναισθηματικό του φίλτρο.

Η συχνά επιχειρούμενη έκφραση μόνο των συναισθηματικών εκείνων που θεωρούνται αποδεκτά, σημαίνει οτι αντιμετωπίζουμε ένα κομμάτι του συναισθηματικού μας συστήματος σαν λιγότερο σημαντικό ή περισσότερο επικίνδυνο απο ένα άλλο. Η καταπίεση αυτή στην πραγματικότητα θέτει το σύστημά μας σε κατάσταση ανισορροπίας, κάνοντας έτσι αδύνατη την λειτουργία του….